بده دستات و به من ، تا باورم شه پيشمي ، مي دونم خوب مي دوني تو تارو پود و ريشمي ، تو كه از دنيا گذشتي وسه يك خنده من ، چرا من نگذرم از يك پوست و خون به اسم تن ، تو خيالمم نبود دوباره عاشقي كنم ، ممنونم اجازه دادي با تو زندگي كنم ، نمي دونم چي بگم كه باورت شه جونمي ، توي اين كابوسه درد روياي مهربونمي

مي دوني با تو پرم از شعر و ستاره

مي دوني بي تو لحظه حرمتي نداره

مي دوني در تو   اين خدا بوده كه تونسته كه عشق و بكاره

وقتي حتي پيشمي ، دلم برات تنگ ميشه باز

به عشق تو تو لحظه هام حادثه سازو قصه ساز

به جونه خودت كه بي تو من از نفس هم سير مي شم

نمي دونم چي ميشه بدجوري گوشه گير مي شم

ممنونم كه بچه بازي هام و طاقت مي كني ، هر چقدر بد مي شم تو نجابت مي كني ، هر كجاي دنيا باشم با مني و در مني ، نگران حال و روزم بيشتر از خود مني .

تو غربت نگاه من ترانه هام آتيش گرفت براي تو اي عشق من!عمر دوباره اي گرفت قسم به برفاي سفيد بگو گناه من چي بود كه رفتي و شدي برام يه قصه ي بود و نبود مخمل برفاي سفيد رو گونه هات نشسته بود وقتي كه ميگفتي دلت يه لحظه عاشقم نبود روزاي سرد و بي نفس چه زود برام تكراري شد از اونروزي كه رفتي تو هيشكي برام توهم نشد ميخوام صدات كنم ولي اينو ميدونم كه ديره اسمت نشسته بي ريا رو لباي يكي ديگه قدم قدم تو جاده ها به عشق تو راهي شدم اما چه سود وقتي برات حتي تمنا نشدم .

ای خویشاوند راستین ! که هرگز با تو نبوده ام ، ای مخاطب من ! که هیچگاه با تو سخن نگفته ام بی تو با بیگانگی و سکوت می میرم ، انتظار ، گم کردن توست ، غربت غم دوری تو ، اضطراب درد بی تو ماندن و غم ، داغ بی تو زیستن ....

تو را از بین صدها گل جدا کردم
تو سینه جشن عشقت رو به پا کردم
برای نقطه ی پایان تنهایی
تو تنها اسمی بودی که صدا کردم
بگو از پاکی چشمه منو لبریز خواستن کن
با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن
اگه از مرگ باورها از آدمها دلم سرده
نوازش کن تو دستام رو که خیلی وقته یخ کرده
که خیلی وقته یخ کرده
دیگه دلواپس بودن واسم بسه
دیگه بیهوده پیمودن واسم بسه
زیادیم کرده پژمردن
زیادیم کرده غم خوردن
توی بیداد تنهایی
درعین زندگی مردن

عشق من

عشق من

يادم كن گاهي كه به دل دارم آهي تو كه از دردم آگاهي

                                  يه دنيا يه  دنيا عاشقم من          

                                    بدون كه به عشقت صادقم من

        تو مست خويش و من مست عشقم  

                                             اگه نباشي مي ميرم

                                                                              بيا كه عمر از سر گيرم

تا هستم

با يادت شادم آخه دل بر تو دادم ديگه از غمها آزادم

                يك دنيا يك  دنيا عاشقم من

                                     بدون كه به عشقت صادقم من

                                                     تو مست خويش و من مست عشقم

                                                                                 اگه نباشي مي ميرم

                                                                                              بيا كه عمر از سر گيرم

به انتظار ديدنت به لحظه رسيدنت دل داره پر پر مي زنه از سينه ام پر مي زنه،

 اي چشمه حيات من فرشته نجات من شوق نفس هاي مني هميشه رؤياي مني

                يك دنيا يك  دنيا عاشقم من

                                     بدون كه به عشقت صادقم من

                                                     تو مست خويش و من مست عشقم

                                                                                 اگه نباشي مي ميرم

                                                                                            بيا كه عمر از سر گيرم

عشق تو در قلب من، هديه جاودانه است، براي زنده بودن، قشنگترين بهانه است

دوست داشتن تو مثل، عطر خوش بهاره، با تو نفس كشيدن، پايان انتظاره

با تو نفس كشيدن پايان انتظاره

من / عشق

پاك                  يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               ليلي و

قمار                                                                                  مجنون

در                           عشق يعني ...         شدن

ساختن                                                                                   عشق

دل                                                                                       يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

عشق                                       آميختن                                           افروختن

يعني                              به هم        عشق                             سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                        كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

اسرار     يعني

چند وقتيست که هر شب به تو مي انديشم
به تو آري به تو يعني به همان منظر دور
به همان سبز صميمي به همان باغ بلور
به همان سايه همان وهم همان تصويري
که سراغش را از شعر خودم مي گيري
به همان زل زدن از فاصله دور به هم
يعني آن شيوه فهماندن منظور به هم
به تبسم به تکلم به دلارايي تو
به خموشي به تماشا به شکيبايي تو
به نفسهاي تو در سايه سنگين سکوت
به سخنهاي تو با لهجه شيرين سکوت
شبحي چند شبست آفت جانم شده است
اول اسم کسي ورد زبانم شده است
در من انگار کسي در پي انکار من است
يک نفر مثل خودم تشنه ديدار من است

يکنفر ساده چنان ساده که از سادگي اش
مي توان يکشبه پي برد به دلدادگي اش
يک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزيش
مي توان پل زد از احساس خدا تا دل خويش
آي بيرنگ تر از آينه يک لحظه بايست
راستي اين شبح هر شبه تصوير تو نيست؟
اگر اين حادثه هر شبه تصوير تو نيست
پس چرا رنگ تو و آينه اينقدر يکي است؟
حتم دارم که تويي آن شبه آينه پوش
عاشقي جرم قشنگي است به انکار مکوش
آري آن سايه که شب آفت جانم شده بود.
وان الفبا که همه ورد زبانم شده بود
اينک از پشت دل آينه پيدا شده است
و تماشا گه اين خيل تماشا شده است
آن الفباي دبستاني دلخواه تويي عشق من آن شبح شاد

چشمانت را براي زندگي مي خواهم

 اسمت را براي دلخوشي مي خوانم

 دلت را براي عاشقي مي خواهم

صدايت را براي شادابي مي شنوم

 دستت را براي نوازش

و پايت را براي همراهي مي خواهم

عطرت را براي مستي مي بويم

خيالت را براي پرواز مي خواهم

و خودت را نيز براي پرستش

باز هم قلبی به پایم افتاد باز هم چشمی به رویم خیره شد

باز هم در گیرو دار یک نبرد عشقه من در قلبی سردی چیره شد

بردوچشمش دیده می دوزم به ناز خود نمی دانم چه می جویم در او

عاشقی دیوانه می خواهم که زود بگذرد از جان و مال و آبرو

او شراب بوسه می خواهد زمن من چه گویم قلب پرامیدرا

او به فکر لذت و غافل که من طالبم آن لذت جاوید را

من صفای عشق می خواهم از او تا فدا سازم وجود خویش را

او تن می خواهد از من اتشین تا بسوزاند در او تشویش را

او به من می گوید ای آغوش گرم مست نازم کن که من دیوانه ام

من به او می گویم ای نا آشنا بگذر از من من تورا بیگانه ام

آه از این دل آه از این جام امید  عاقبت بشکست وکس رازش نخواند

چنگ شد در دست هر بیگانه ای  ای دریغا کس به آوازش نخواند

توی قلبت جایی واسم نیست نمی گم کسی رو داری

اما دیگه باورم شد که می خوای تنهام بذاری

دیگه دستاتو ندارم دیگه چشمات مال من نیست

اون نگاه جستجوگر این روزا دنبال من نیست

نمی گم داری می گردی دنبال یه عشق تازه

اما کوله بارو بستی در به روی کوچه بازه

تو می ری من نمی دونم که گناه من چی بوده

اما هر دلیلی باشه واسه رفتن تو زوده

چی بگم من از درونم تو همه چی رو می دونی

همه حیرتم از اینه چرا پیشم نمی مونی

من هنوزم نمی دونم تو مسافر کجایی

نمی دونم کجا میری توی قرن بی وفایی

اگر زخم نخورده بودم تو رو باور نمي كردم توي اين حصار پردرد با همه سر نمي كردم نمي كردم

 عمريه شب زده بودم پشت گريه صدات كردم از پس آينه اشك تا هميشه نگات كردم درد عشق معناي مرگه مسلخه پاييزو برگه قصه عشق و حقيقت قصه گل و تگرگه

آخه دردم درده تو بود درده دور از من و ما بود شكله تنهايي و غربت سرنوشته آدما بود با چشمات دنيا رو ديدم حتي من فردا رو ديدم توي قلبه قطره بودن با تو من  دريا رو ديدم دريا روديدم

از  تو بايد مي گذشتم ولي افسوس نتونستم تو عروسك بودي و من آخر قصه دونستم تو وجود خاليه تو جز دروغ هيچي نديدم  كاشك مي شد  بينه حقيقت بيش از اينها مي رسيدم   مي رسيدم

سوختم و سوختم و ساختم هر چي داشتم به پات باختم  كاش تورو از روز اول مثل امروز مي شناختم آخه عشق يعني شكستن  عاشقانه سر سپردن دل سپردن به سرابه  در سكوت خويش مردن

يه روزي يه روزگاري حرفه بين ما نگاه بود   عشق و نقاشي مي كرديم  نقش ما خورشيد و ماه بود  بعد از اون واژه نوشتيم جملمون ستاره چين بود        مثله دريا آبي بوديم   

                                               معني زندگي اين بود    زندگي اين بود